Geloof en gehoorzaamheid Aantekeningen voor een meditatie, behorend bij de bijbelstudieserie over Abraham
Lezen: Gen.12:1-5 Een oud verhaal van lang geleden. ‘Ik ken het al lang. Wat kan ik er nog van leren?’ Ik kan je verzekeren dat het geen romantisch avonturenverhaal is, maar een rauw verslag van een mens die in het alledaagse leven wil wandelen met God. Wie was Abra(ha)m? Geboortejaar: omstreeks 1900 jaar voor Christus Woonplaats: Ur (Zuid-Mesopotamië) Nationaliteit: Sumeriër Favoriete goden: Marduk en Nannar-Sin (de maangodin) Beroep: herdersvorst Een keus maken Abraham moest een afweging maken. Plussen en minnen… Heel herkenbaar.
Plussen	Minnen
Rijkdom zou blijven	Afscheid nemen van familie
Naar een mooi en ruim land	Beschaafde cultuur achterlaten
Een zoon en nageslacht in het vooruitzicht	Goden loslaten
	Geen heiligdom meer om te bezoeken
	Op reis met een onvruchtbare vrouw
	Vreemdeling, kwetsbaarheid, onzekerheid
Meer minnen dan plussen… Maar hij ging op pad… Hoe kwam Abraham er toe om toch deze stap te zetten? Vertrouwen en gehoorzaamheid Twee woorden die het antwoord vormen: vertrouwen en gehoorzaamheid. Grote woorden in onze beleving… Kun je dikke boeken over lezen… Het is interessant dat we dit juist van Abram kunnen leren, want Hij kende God op dat moment nauwelijks. Abram vertrouwde op God Je vertrouwt iemand die betrouwbaar is. Betrouwbaar = doen wat je belooft. Iemand vertrouwen is iemand geloven op zijn woord. God is te vertrouwen. Dat is een feit…?…!!! Hoe langer je Hem kent, hoe meer je leert dat Hij te vertrouwen is. In Psalm 78 wordt opgeroepen om de daden van God in het verleden te overpeinzen, om zo ook in het heden op Hem te vertrouwen en Hem te leren gehoorzamen. Een kind vertrouwt zijn ouders. ‘Ga maar rustig slapen, want ik blijf hier op je passen.’ ‘Volgende week gaan we naar de dierentuin.’ Het is verdrietig als we door dingen die we meemaken juist het vertrouwen in mensen of zelfs in God kwijtraken. Help elkaar om weer te groeien in vertrouwen. Blijf elkaar wijzen op de God die altijd trouw blijft, ook al begrijpen we niet altijd wat Hij doet. Abram vertrouwde op God terwijl hij hem nauwelijks kende. Hij geloofde hem op Zijn woord. Kwam dat omdat Abram een beetje simpel was? Nee, we hebben gezien dat het voor hem helemaal niet zo simpel lag. Een ander woord voor vertrouwen = geloven. Geloven, wat is dat? Lezen: Hebr.11:1-2. Jezus zegt tegen Thomas: Zalig zijn de mensen die niet zien en toch geloven (Joh.20:29). Hebr.11 staat helemaal vol met allemaal voorbeelden van mensen die geloofden. Veel mensen lachen om het woord geloof, want ze vinden het veel belangrijker dat je dingen kunt bewijzen. Toch zit heel ons leven vol met dingen die je gelooft. Je gelooft dat er stroom uit het stopcontact komt; je gelooft dat de balken in de vloer jouw gewicht zullen dragen; je gelooft in de diagnose die een arts stelt… Echt geloof in God gaat verder dan ‘Ik ben gelovig, want ik houd van God en Hij van mij’. Geloof = doorgaan waar de bewijzen stoppen; doorgaan waar de weg ophoudt. Laat jezelf nooit wijsmaken dat geloof iets is voor goed-gelovige mensen of mensen die geen oog hebben voor de harde realiteit en de bewijzen die de wetenschap levert. Geloof is voor mensen die met twee benen op de grond staan. Wie gelooft, krijgt ook met strijd te maken. En nog eens wat: geloof is onmisbaar! Hebr.11:6. Zonder geloof kun je wel inpakken. En wat het ergste is: zonder geloof doe je God te kort. Je negeert Degene die maximaal te vertrouwen is. En dat is ten diepste een hoogmoedige en ik-gerichte houding. Abram gehoorzaamde God Iemand die je vertrouwt, kun je ook gehoorzamen. Je vertrouwt erop dat het goed is / komt. Het is heel raar als je zegt dat je iemand wel helemaal vertrouwt, maar je doet niet wat die persoon zegt; je luistert niet naar zijn goede raad. Neem als voorbeeld een drenkeling. Hij roept om hulp en is blij om iemand te zien aankomen met een touw, maar wil het touw vervolgens niet vastpakken. Of denk aan een kind wat wel alles van zijn ouders willen hebben, maar verder gewoon zijn eigen zin doet. Vertrouwen hoort gevolgd te worden door gehoorzaamheid. Als wij dit al onacceptabel vinden, hoe moeten we het dan noemen als het ongehoorzaamheid aan God betreft. Geloof en gehoorzaamheid horen bij elkaar, als een stekker en een stopcontact. Kijk maar in Abrahams leven: Hebr.11:8. Hij onderkende de autoriteit van de God die hem riep, ook al kende Hij deze God nog nauwelijks. Hoe zou dat dan bij ons moeten zijn, die al zoveel van God weten?! Gehoorzaamheid is een woord met een bijsmaak geworden. Als je dat woord hoort denk je aan regels, onderdrukking, boze mensen, saaie schoolmeesters, alles wat er niét mag; dan denk je aan vroeger… Ik kan niet anders dan eerlijk zijn: deze tijd is vol van ongehoorzaamheid. Op school, in het gezin, in het verkeer… Ik zie het ook in mijn gezin; ik zie het ook bij mezelf. Het gif van de opstandigheid kom je in de hele maatschappij tegen. Soms kun je begrijpen dat mensen ongehoorzaam zijn. Kinderen kunnen niet leren wat gehoorzaamheid is als volwassenen zelf het foute voorbeeld geven. Het is ook moeilijk om iemand te gehoorzamen die foute regels bedenkt (Kim Jung Il). Maar voor ongehoorzaamheid aan God zijn geen goede redenen te bedenken. Hij doet wat Hij zegt. Hij wil het beste voor alle mensen. Hij blijft trouw en liefdevol. We hebben geen goede redenen, maar toch zit onze ongehoorzaamheid zo diep. Wat zit het diep in ons om te doen waar we zelf zin in hebben. Veel christenen verlangen naar Opwekking; dat veel mensen weer doen wat God zegt en dat God dit zegent met Zijn nabijheid. Je kunt er ook naar verlangen dat je zelf weer vol van God wordt, vol van de Heilige Geest. Alleen al het feit dat we ‘het Normale Christelijke leven’ ‘Opwekking’ noemen, geeft al aan hoe ver we vaak van dit leven af staan. De Bijbel leert ons dat opwekking altijd begint met gehoorzaamheid. We moeten terug naar de regels van God. Gehoorzaamheid is niet een ouderwets woord; het is juist super nodig dat we het weer leren. Opwekking begint van binnen; Opwekking begint bij jezelf. De boodschap van de Bijbel is niet makkelijk en lief, ook al is het uit pure Liefde geschreven, maar wel heel gezond. Wil je nog zo’n gezond hapje: Geloof zonder daden is dood (Jac.2:14-26). Laten wij mensen zijn van woorden & daden! Schuldbelijdenis De eerste stap naar herstel is echter dat we onze zonden belijden en door de Heere gereinigd, schoon gemaakt worden (1Joh.1:9). Schuldbelijden noemen we dat. Ik ben wel eens bang dat ook dit woord uit de mode is geraakt… Ik weet niet hoe het jullie vergaat als je weer zo geconfronteerd wordt met de boodschap van de Bijbel, maar ik ben zelf wel weer heel erg aan het denken gezet door deze boodschap. Misschien was deze preek alleen al goed om mijzelf terug te brengen bij deze les: ook ik maak me schuldig aan ongeloof en ongehoorzaamheid. Misschien is het bij jullie ook zo… Wie eigenlijk niet? En wat dan? Wat kan het moeilijk zijn om terug te gaan naar de mensen waarmee je omgaat en ‘sorry’ te zeggen voor de dingen die je fout gedaan hebt. Je staat in je hemd. Maar weet dat onze Heere God staat te wachten op mensen die terug komen en bij Hem opnieuw willen beginnen. Denk eens aan het verhaal van de verloren zoon en de wachtende vader. Appél Laten we elke dag deze Bijbel opendoen en ons leven er eerlijk naast leggen. Ga dagelijks in gesprek met God. Geef Hem de gelegenheid om je echte rust en nieuwe kracht te geven; dat wat je echt nodig hebt; dat wat echt een oplossing geeft voor het probleem in je leven. Als je gefaald hebt of als je een lauwe christen aan het worden bent, ga terug naar Hem die je een nieuw begin wil en kan laten maken.