Het idee

Dit project is ontstaan uit een idee van onze Jesse (9 jaar). Als hij aan tafel een stukje uit de Bijbel mag lezen, kiest hij graag voor één van de geslachtsregisters; gewoon, omdat hij dat interessant vindt. Toen we vroegen waar ons nieuwe project over zou kunnen gaan, was hij het die gelijk ‘de geslachtsregisters’ riep. Omdat we zelf op dat moment niets beters wisten te bedenken, besloten we het gewoon te proberen. Wie weet, zouden we via de geslachtsregisters kunnen belanden bij diepere thema’s. Bovendien vinden we het belangrijk om de ideeën van onze kinderen serieus te nemen, ook omdat zo hun motivatie voor gezinsbijeenkomsten in stand blijft. Al brainstormend kregen wij (pa & ma) steeds meer zin in dit thema, omdat we een link ontdekten met de wijze waarop God werkt door de generaties heen. Niet alleen het gezin is belangrijk, maar ook het begrip ‘generatie’ wordt ons door de Bijbel aangereikt als een middel waardoor de boodschap (het getuigenis) van God wordt doorgegeven.

Weergave project

Dit is niet, zoals het eerste en tweede gezinsproject, een ‘voorgebakken’ traject, wat je, met enige aanpassingen, zo kunt uitvoeren.

We hebben er bij het beschrijven van dit project voor gekozen om het experimentele karakter te behouden. Dit keer dus niet de handleiding-stijl, maar een lineaire weergave van hoe het project bij ons is verlopen. Ook de interactie hebben we geprobeerd zichtbaar te maken.

We hopen dat dit een stimulans is voor andere ouders om ook met een minimum aan middelen gewoon de Bijbel in het gezin open te doen en het gesprek aan te gaan.

Het is verbazingwekkend hoe je door middel van zo’n gesprek van het ene in het andere thema rolt en ook al pratend en luisterend weer nieuwe ideeën krijgt voor andere thema’s die in het gezin besproken kunnen worden.

In ieder gezin zal het gesprek ook weer anders gaan, want elke groep mensen brengt ook weer zijn eigen ideeën en vragen mee. Dat is eigenlijk wat we willen stimuleren: dat ouders met hun eigen kinderen aan de slag gaan op een manier die bij hen past. Wij geven er de naam ‘gezinsproject’ aan, omdat deze naam voor onze kinderen klinkt als een uitdaging. Focus je echter niet op de naam of de vorm; het gaat ten diepste om het contact met God en je gezinsleden.

De eerste bijeenkomst

We zijn de eerste bijeenkomst begonnen vanuit het niets, dus niet met een overzicht van wat we de komende keren zouden gaan doen. We hadden Judith (10 jaar) en Jesse gevraagd om wat geslachtregisters op te zoeken in de Bijbel en dat uit te printen op een blaadje papier. Hoe dit eerste gesprek verliep, kun je hieronder lezen.

Geslachtsregisters

Inleiding

Jesse heeft het idee geopperd om iets te gaan doen over de geslachtsregisters in de Bijbel.

In deze bijeenkomst gaan we er mee beginnen.

Jesse en Judith hebben vooraf een aantal geslachtsregisters in de Bijbel opgespoord.

Ze hebben gekeken naar bladzijden waar heel veel namen op staan. Dit is hun lijstje:

Genesis 5, 10, 11, 22, 25, 35, 36

Numeri 1, 2, 3, 12, 26, 27, 34, 36

1 Koningen 4

1 Kronieken 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

Ezra 2, 10

Nehemia 7, 10, 11, 12

Mattheüs 1

Lukas 3

Jesse vindt dat je van geslachtsregisters veel kunt leren:

De mensen werden in die tijd veel ouder.

Er komen veel belangrijke namen in voor.

Judith voegt er aan toe dat je kunt zien dat mensen soms de zelfde dingen doen. Dat komt omdat ze familie van elkaar zijn.

Bijbellezen

We stellen voor om te beginnen met het lezen van Mattheüs 1. Het is een hele lap tekst, maar de kinderen vinden dat geen probleem.

Na het lezen stellen we de vraag wat je opvalt in deze teksten. Genoemd wordt:

Dit is het geslachtsregister van Jezus, de Zoon van David.

Jezus is de Zoon van God, maar als mens was hij een Jood en ook nog uit het koninklijke geslacht van David. Geen wonder dat de Joden verwachtten dat Jezus een echte (aardse) koning zou worden.

Er staan ook vrouwen bij: Thamar, Rachab, Ruth, Bathseba en Maria. Voor de rest zijn het allemaal mannen.

Met al deze vrouwen was wel iets speciaals aan de hand. Ruth en Rachab waren geen Joodse vrouwen. Rachab was een hoer. Interessant om eens na te zoeken en eens goed naar deze vrouwen te kijken.

Jezus wordt de zoon van David genoemd, maar de lijst begint bij Abraham.

In vers 17 staat dat het gaat over drie keer veertien geslachten.

Doorpraten

We hebben nu een aantal interessante dingen ontdekt in een geslachtsregister. Kunnen we er verder nog dingen uit leren over hoe we bijvoorbeeld christen kunnen zijn of over wie God is?

We lezen samen 2Timotheus 3:16 en zien dat de hele Bijbel, dus ook de geslachtsregisters nuttig zijn voor ons om van te leren. Maar wat dan?

We stellen de volgende vraag: Kunnen we vanuit dit geslachtsregister iets leren over God?

Samen komen we erop dat dit geslachtsregister ons leert dat God trouw is.

Gods heeft een plan dat Jezus geboren moet worden uit het geslacht van David en Hij zorgt ervoor dat de lijn van het geslacht blijft doorgaan. Soms hield het bijna op: bijvoorbeeld bij Boaz en ook bij de wegvoering naar Babel. We zien hierin de trouw van God. We zien die trouw ook als je ziet hoe veel ‘namen’ in deze rij zich gedragen hebben. Het waren heus niet allemaal lieverdjes.

We beseffen ook hoe belangrijk het in de tijd van de Bijbel was dat je kinderen kreeg.Wie geen kind kreeg, kon ook niet meedoen in de geslachtslijn. Vooral jongens waren erg belangrijk. Al bij Abraham en Sara gaat het bijna mis.

Verdieping

We bedenken met elkaar welke dingen je allemaal nog zou kunnen nazoeken aan de hand van geslachtsregisters.

Je kunt bijvoorbeeld gaan nazoeken in de geschiedenisverhalen waar het geslacht bijna ophield.

Welke mensen dienden God wel en welke niet?

Hoe veel zelfde namen tel je? Ben jij ook vernoemd naar één van je voorouders?

Wat zijn de betekenissen van namen? Betekent jouw naam ook iets?

Zijn er nog meer getallen te ontdekken in de registers (denk aan 3x 14 in Matth.1)?

Verwerking

De kinderen hebben ook ideeën over wat je zou kunnen maken naar aanleiding van deze bijeenkomst.

Jesse wil graag een aantal geslachtsregisters vanaf Adam tot aan Jezus Christus op een groot vel uitschrijven. Ook lijkt het hem leuk om een keer een stamboom te maken van onze voorouders. Judith kiest ervoor om Jesse te helpen en samen gaan ze aan de slag met het uitschrijven van een aantal geslachtsregisters. We kijken samen in het lijstje van Judith en Jesse voor welke registers we nodig hebben. Dat zijn die van Genesis 5, 11 en Mattheüs 1.

Nagesprek

Als de hele lijn op papier staat praten we er even over door.

Wat is het grote verschil tussen de drie lijsten die we gebruikt hebben?

In Genesis 5 en 11 staan er leeftijden bij.

In Genesis staan soms meerdere zonen genoemd en niet alleen degene die de lijn voortzet.

De mensen die in Genesis genoemd worden leefden veel langer.

We ontdekken dat we het lijstje met nazoek-vragen nog verder kunnen aanvullen.

Wie heeft wie nog gekend in Genesis? Hebben tijdgenoten elkaar altijd ontmoet?

Waren alle nakomelingen van David koningen. Nazoeken met de boeken Koningen en Kronieken erbij.

Kun je met deze informatie de oudheid van de mensheid berekenen?

Bestaat het geslacht van David nog? Hoe ging het verder met zijn geslacht na Jezus?

Jesse en Judith pakken ook even het geslachtsregister uit Lukas 3 erbij en ontdekken opeens dat wat daarin staat helemaal niet overeen komt met het register in Mattheüs.

We besluiten om de namen van Lukas 3 ook nog op het overzicht te schrijven. Deze nieuwe informatie roept natuurlijk vragen op. Hoe kan de Bijbel nu zichzelf tegenspreken? We zoeken even op wat erover staat in een bijbelse encyclopedie en ontdekken dat het ene geslachtsregister waarschijnlijk van Jozef is en het andere van Maria. Beiden waren ze immers uit het geslacht van David. We lezen ook dat Mattheüs in zijn geslachtsregister vier namen heeft weggelaten. Nu klopt ook de mooie compositie van 3x 14 dus niet meer. De kinderen nemen van ons aan dat ook voor dit probleem een verklaring moet zijn en dat de Bijbel zichzelf nooit tegenspreekt. Wij mensen kunnen niet altijd alle oplossingen ontdekken.

De volgende keer…

We hebben met elkaar een leerzame en interessante studie achter de rug. Jesse onderstreept nog eens ‘dat hij toch gezegd dat geslachtsregisters zo interessant waren.’

We bespreken kort hoe we met elkaar verder gaan de volgende keer. We komen uit bij een opmerking van Judith.

God werkt door families heen. Je kunt zien dat mensen elkaar nadoen. Het is dus heel belangrijk dat ouders een goed voorbeeld geven.

Judith en Jesse zoeken voor de volgende keer ter voorbereiding een aantal voorbeelden in de Bijbel van ouders die een goed of minder goed voorbeeld geven.

Hebben we ook een lied wat bij dit onderwerp past? De kinderen noemen:

Psalm 105:5 (over de trouw van God door de geslachten heen).

Hij alleen. Cd: PEP3 nr.4 (op deze God bouw ik).

We sluiten af met zingen en gebed.

Eén ding was na de eerste bijeenkomst direct duidelijk: we gaan door! We hebben samen heel veel ontdekt en hadden ook gelijk een goede aanzet naar de tweede bijeenkomst toe.

Bijeenkomst 2

We begonnen het gesprek in deze tweede bijeenkomst gewoon waar we gestopt waren. Je kunt het verloop van dit gesprek hieronder volgen. Na drie kwartier praten merkten we dat de concentratie bij de kinderen op begon te raken. Geen probleem natuurlijk, want we zijn onze eigen baas en kunnen gewoon een andere keer weer verder gaan. Je zou de ingrediënten uit deze tweede bijeenkomst trouwens ook kunnen gebruiken voor een bezinning op geloofsopvoeding met alleen ouders. Goede vulling voor een avond.

Goede en slechte voorbeelden

Inleiding

Vandaag gaan we het hebben over hoe belangrijk het is in welke familie je geboren wordt. Judith heeft ons de vorige keer op het idee gebracht om hier een keer samen over te praten. Je kunt zien dat mensen elkaar nadoen. Het is dus heel belangrijk dat ouders een goed voorbeeld geven.

Om het ‘doorgeven’ een beetje te ervaren, spelen we een spelletje doorfluisteren.

Het is belangrijk dat je goed luistert en het weer precies het zelfde doorvertelt. Zo gaat de boodschap niet verloren.

Gods opdracht

In de tijd van de Bijbel krijgen ouders de opdracht om hun kinderen over God te vertellen en zo de kennis van God in de geslachten te bewaren. We hebben vooraf een aantal teksten opgezocht die hier over gaan en we gaan ze samen met de kinderen lezen.

In Psalm 78:1-6 staat dan ouders de daden van God moeten doorvertellen aan hun kinderen en die moeten het ook weer doorvertellen. Zo komt iedereen te weten wat er in het verleden gebeurd is en leren mensen om te vertrouwen op God en Hem te gehoorzamen.

In Deuteronomium 6:1-7 lezen we van de opdracht die God geeft aan de ouders. Als zij die taak goed doen, zullen ook hun kinderen daar nut van hebben (vers 2). Het is allereerst belangrijk dat vaders en moeders zelf de Heere lief hebben (vers 5-7). De Bijbel spreekt over inprenten, inscherpen. Dat betekent dat God en Zijn daden heel vaak het onderwerp van gesprek zullen zijn in een gezin waar God gediend wordt (vers 7).

In Spreuken 22:6 leren we dat je als ouders met dit onderwijs moet beginnen als de kinderen jong zijn. Zo is de kans het grootst dat de kinderen het onderwijs ook later in praktijk zullen brengen. Er zal ook een moment komen dat het kind oud genoeg is om eigen keuzes te maken. Dan heeft hij of zij de verantwoordelijkheid om verder te gaan met het nageslacht.

We proberen even wat lijnen te trekken voor ons eigen gezin?

Papa en mama moeten (en zullen) veel met jullie over de Heere God praten. Het is een opdracht van God en we moeten dat echt doen (we doen het niet alleen omdat het moet, maar ook omdat we het fijn vinden om te doen). Om hier mee bezig te zijn zullen we er dus tijd voor apart zetten. Jesse merkt op dat het ook te zien moet zijn in alles wat we doen en niet alleen als we erover praten. Daar heeft hij natuurlijk gelijk in.

Voor kinderen is het belangrijk dat ze goed luisteren, zodat ze later verder kunnen gaan.

Voorbeelden

Judith heeft vooraf een paar voorbeelden opgezocht in de Bijbel. Hier komen ze:

Voorbeelden waarin ouders geen goed voorbeeld geven.

Eli doet niet wat hij moet doen. Hij bestraft zijn zonen niet (1Sam.2). Zij volgen zijn voorbeeld niet na.

Abraham liegt over Sara in Gerar (Gen.20). Later doet Izak dat ook bij dezelfde koning (Gen.26).

Bij de koningen lees je heel veel voorbeelden.

Goed voorbeeld

Izak heeft vertrouwen in de God van zijn vader. Gen.22.

Timotheüs was door zijn moeder een oma opgevoed en werd later een belangrijke leraar (2Tim.1:5).

Verband tussen fouten van ouders en de gevolgen van kinderen

Het principe van de onrijpe druiven voor Israël. Jer.31:29-30. Ezech.18:2.

Spreekwoorden: Zoals de ouders zongen, piepen de jongen. De appel valt niet ver van de boom.

Als ouders verkeerde dingen doen, dan heeft dat invloed op de kinderen.

Ex.20:5 De kinderen kunnen ook te maken met de gevolgen van de zonde van de ouders. Ex.34:7; Num.14:18. NB God ziet volk als 1 persoon.

Luk.11:48; Hand.7:51. Zo ouders, zo kinderen.

Soms is het voorbeeld van de ouders goed, maar toch gaat het kind een andere weg op.

Hizkia en Manasse (2Kon.20-21).

Ook het omgekeerde kan voorkomen, dat ouders niet echt een goed voorbeeld geven, maar dat de kinderen toch het goede pad op gaan.

Amon en Josia (2Kon.21-22).

Veel mensen die belangrijke dingen in Gods koninkrijk gedaan hebben, hadden ouders die voor hen gebeden hebben. Denk aan Augustinus.

Tot slot

De kinderen merken op dat ze begrijpen dat we in het gezin zo vaak over de Heere God praten. Dit project geeft inderdaad een antwoord op de vraag waarom het geloof een belangrijke plaats inneemt in ons gezin. We haken er bij aan en maken duidelijk dat we niet anders kunnen dan dat en dat we er ook voor bidden dat al dit onderwijs bij hen echt iets goed uit zal werken.

Ons ‘huiswerk’ is dat wij als ouders er nog eens voor gaan zitten om samen te evalueren hoe we tot nog toe met geloofsopvoeding bezig zijn geweest. Waar zijn we blij over? Wat kan beter? Wat zijn echt bijbelse doelen om aan te werken en welke dingen horen meer thuis in het rijtje ‘dingen die wij belangrijk vinden vanuit onze traditie’?

De kinderen kunnen er over nadenken wat ze al van hun ouders geleerd hebben en daar samen een lijstje van maken. Ze mogen ook opschrijven wat ze nog willen leren.

Extra

We hebben kort geleden een document in handen gekregen met daarop de stamboom van de familie Romijn. Kostje voor Jesse natuurlijk, maar ook Judith vindt het interessant. We schrijven de namen van de kinderen op en daaronder alle namen van de voorvaders op een rij. Van de meesten kunnen we lezen waar ze geboren zijn en hoe oud ze geworden zijn. Van sommigen lezen we alleen hun doopdatum.

We hebben dus voorvaders die waarschijnlijk naar de kerk gingen.

Wat zouden zij aan hun kinderen doorgegeven hebben?

En zouden al hun kinderen ook weer naar de kerk gegaan zijn?

Nu gaan niet alle ooms en tantes, neven en nichten meer naar de kerk. Zou dat komen door opa of kan het ook door andere dingen komen?

Gedoopt zijn betekent nog niet dat je altijd het goede voorbeeld door geeft.

Is onze familie altijd christelijk geweest, of is er een keer iemand tot geloof gekomen?

Een interessant nagesprek…

Ook al heb je op verschillende vragen geen antwoord; toch is het goed dat ze gesteld mogen worden.

Liedjes

Eens brachten de moeders hun kinderen tot Jezus. CD: Wij met onze kinderstem nr.3.

Laat de kind’ren tot Mij komen. Cd: Wij met onze kinderstem nr.14.

Hij alleen. Cd: PEP3 nr.4 (over mensen die ons voorgegaan zijn).

Iedere dag worden kinderen geboren. Cd: Wonderlijk nr.12.

We sluiten af met zingen en gebed.

Bijeenkomst 3

De kinderen hebben nu de voldoening dat we twee keer over geslachten gepraat hebben. Wij willen er echter nog een bijeenkomst achteraan koppelen waarin we nog wat dingetjes met de kinderen willen delen.

Schakels

Wie is je vader?

Als je van de Heere Jezus houdt, heb je niet één, maar drie vaders.

Naast je gewone vader is ook God zelf jouw Vader. Dat is al heel geweldig.

Hoe noem jij God als je tot Hem bidt?

‘God’ is eigenlijk een titel, maar als je ‘vader’ zegt, klinkt dat heel anders. Dan laat je merken wat je van Hem vindt en dan zeg je ook dat je Zijn kind wil zijn.

De Bijbel vertelt ook dat Abraham jouw vader is, ook al ben je niet van Joodse afkomst.

Abraham is de stamvader van wat later het volk Israël (en nog later het Joodse volk) zal heten.

Maar als God Abraham zegent, zegt hij ook iets over de andere volken (Genesis 22:16-18). Door zijn nageslacht zullen ook de andere volken gezegend worden. Dit gaat ten diepste over de Heere Jezus, die de Messias werd voor het Joodse volk, maar ook de Verlosser van de hele wereld.

In Rom.4:16-18 noemt Paulus Abraham de vader van vele volken.

Jezus zegt in Joh.8:39 dat een echt kind van Abraham iemand is die naar zijn voorbeeld leeft.

In Gal.3:7 staat: ‘Wie uit het geloof is, die is een kind van Abraham.’

Dus als je gelooft, ben je een kind van Abraham.

Dit is echt een bijzondere geslachtslijn. Hij is al erg oud, maar er horen ook enorm veel mensen bij.

Iedereen die in de Heere Jezus gelooft is dus jouw familielid.

Nu snap je vast ook wel waarom er in het Nieuwe Testament een paar keer geschreven wordt over de gemeente, die lijkt op een lichaam en waarvan de leden (iedereen die in de Heere Jezus gelooft) veel voor elkaar kunnen betekenen.

Doorgeven is belangrijk

God gaf aan mensen de opdracht om Zijn woorden en het omgaan daarmee door te geven.

Omdat mensen deze opdracht hebben uitgevoerd, hebben wij nu bijvoorbeeld de boeken van Mozes. Mozes heeft opgeschreven wat hij hoorde van andere mensen die ouder waren dan hemzelf.

Als mensen deze taak niet goed uitvoeren (en dat gebeurt ook als ze niet leven zoals God het wil), dan komt er eigenlijk een ‘gat’ in de informatiestroom; er ontbreekt een schakel in de ketting. Een voorbeeld hiervan zie je bij het volk Israël in de woestijn. Omdat alle mensen die aan het begin ouder waren dan 20 jaar het land Kanaän niet bereikt hebben, heeft God (via Mozes) aan het einde van de reis nog een keer de wet gegeven.

Je bent een schakel voor je nageslacht

Ouders hebben de taak om hun kinderen tot Jezus te leiden (Mk.10:14), maar ook om een getuige te zijn voor alle mensen om hen heen.

Maar de kinderen moeten dit werk weer voortzetten als ze groot zijn.

Een mooi voorbeeld van schakels zie je in 2Tim.2:2, waar het gaat over het maken van discipelen. Je leest in die tekst over vier generaties, vier schakels.

Er komt een moment dat je losgelaten wordt als kind en dat je zelf een schakel wordt voor de mensen die na jou komen. Je bent dan volwassen.

Kun je dan alleen verder?

Neem een voorbeeld aan een boom. Als je al jong je wortels diep in de grond laat groeien (je voeding zoeken bij de Heere Jezus), word je later niet omver geblazen als het gaat stormen en kun je weer zorgen voor iedereen die na jou komt.

Bouwen aan DE TOEKOMST begint NU.

Leef NU met de God die er altijd al geweest is, zodat anderen later ook die zelfde God willen dienen.

Tot slot

Als ik het totale gespreksverslag nog eens doorlees, valt het me op dat een ‘lijn’ soms ver te zoeken is. Gezien de doelstelling is dat geen probleem, omdat we juist wilden laten zien hoe een gesprek rondom de Bijbel zich kan ontwikkelen. De doorgaande lijn in dit hele verhaal is dat er ruimte was voor iedereen om dingen in te brengen en dat we samen weer veel nieuwe dingen geleerd hebben. Het thema ‘geslachten’ bood ook kansen om dingen die we al eerder besproken hadden met de kinderen, opnieuw aan de orde te stellen, maar dan net vanuit een andere invalshoek. Als je kinderen op een school zitten waar goed bijbels onderwijs gegeven wordt, daarnaast ook nog op een christelijke club en een zondagsschool o.i.d. is het juist een uitdaging om in het gezin nieuwe invalshoeken te zoeken voor het bespreekbaar maken van Gods Woord. Judith en Jesse kennen inmiddels bijna alle verhalen en dan is het best een hele klus om het Bijbellezen in het gezin aantrekkelijk te houden. Tegenwoordig wordt dit probleem vaak opgelost door het entertainmentgehalte op te schroeven. Zonder te zeggen dat vormgeving onbelangrijk is, zijn we wel van mening dat het samen lezen van de Bijbel het hoofdelement moet blijven van de uitwisseling. Ook dat is bouwen aan de toekomst! In een christelijke gemeenschap waar het lezen en bestuderen van de Bijbel naar de achtergrond verdwijnt, doen lauwheid en wereldgelijkvormigheid hun intrede. Laten we onze kinderen vertrouwd maken met Gods Woord, zodat ze later staande kunnen blijven en schijnen in een wereld die zich steeds verder losmaakt van God. De reden dat we dit alles met jullie delen is niet de pretentie dat wij ‘het wel eens even voor zullen doen hoe het moet’. Ik kan me voorstellen dat de wijze waarop wij het hebben aangepakt je zelfs totaal niet aanspreekt. Wij hebben voor dit project deze vorm gekozen, maar staan uiteraard open voor een veel bredere uitwisseling over geloofsopvoeding in het gezin. Wij doen hier in huis wat wij kunnen en zijn erg benieuwd naar hoe jullie het doen. Opnieuw dus de uitnodiging om contact te maken.

Een hartelijke groet en Gods zegen toegewenst bij de opvoeding!

Bastin en Colinda Romijn

Judith, Jesse & Jaël