HemelsBrood

 

 weblog

 

 

 

 

 

 

Home

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Keuzemenu

 

2011

Januari

25 april

26 augustus

17 november

 

2012

27 januari

 

Voorgaande jaren

Klik hier...

Wat we met jullie willen delen…

 

27 januari 2012

Na een behoorlijke tijd van radiostilte willen we jullie weer een beetje bijpraten. Hoogtepunt van de afgelopen tijd was de Startconferentie, eind december. We zien terug op een fijn samenzijn waarin veel onderwijs gegeven kon worden over Gods Woord. De volgende Startconferentie staat alweer gepland en zal gaan over het thema ‘Wandelen naar je roeping’, naar aanleiding van het bijbelboek Jozua en de brief aan Efeze. De inschrijving hiervoor start eind april 2012. De cursus Schatgraven die we thuis geven, is komende week al weer voorbij. Fijn om te zien hoe mensen een nieuwe impuls hebben gekregen om de Bijbelse boodschap toe te passen, zonder daarbij de context geweld aan te doen. We zullen zien of er op termijn weer een nieuwe Schatgraafgroep van start kan gaan. Voorlopig dienen zich weer andere dingen aan die onze aandacht vragen, waaronder de bijbelstudies op de zingkring in Gouda en het mannenontbijt. Ik heb heel lang niets gezien in zo’n mannenbijeenkomst, maar nu we het twee keer georganiseerd hebben, ben ik er enthousiast voor om door te gaan. Echt mooi, die gesprekken en ook gewoon lekker om ’s morgens om 08.00 uur samen te ontbijten. Zelf gebakken brood; gebakken eitje met spek erbij; super!

Vorige week kreeg ik het verzoek om per september 2012 ca. 1x per maand les te gaan geven aan het studiehuis van Israël en de Bijbel. Ik heb destijds les gegeven aan de ETS en genoot daar altijd erg van. Helaas moest ik daar toen mee stoppen wegens familieomstandigheden. Ergens heb ik altijd gehoopt dat ik nog eens met zoiets kon verder gaan en nu is die mogelijkheid er weer. We zijn er dankbaar voor.

Die dankbaarheid geldt ook ons gezin. We ervaren veel vrede en rust in het gezinsleven en het gaat goed met de kinderen. We hopen dat jullie allen de zegen zullen ervaren van het leven met de Heere. Dan kan het soms flink stormen (en dat doet het momenteel op bepaalde punten ook in ons leven), maar Hij houdt Zich aan Zijn Woord.

 

17 november 2011

Zelfs na achtendertig jaar… (klik op de link)

 

26 augustus 2011

Nu alle kids weer naar school gaan en het werk weer is gestart, is het moment aangebroken om jullie weer even bij te praten over de afgelopen tijd. We zien terug op een harmonieuze, maar wel actieve zomervakantie. Inmiddels bijna traditiegetrouw zijn we in de tweede vakantieweek begonnen op camping De Sikkenberg, waar we met een kleine groep gasten fijne ontmoetingen hebben gehad rondom Gods Woord. Daarna was Doorn aan de beurt, waar we een weekje hebben genoten van veel droog weer midden in het bos. Toen even naar huis en daarna op naar de laatste etappe: het gezinskamp. Dit jaar waren we voor de 19e keer op gezinskamp en nog steeds kunnen we zeggen dat dit voor herhaling vatbaar blijft. Vorig jaar hebben we een mooi en indrukwekkend kamp beleefd, omdat in korte tijd velen tot geloof in de Heere Jezus kwamen. We hebben daar toen ook over geschreven. Dit jaar heeft het ons erg blij gemaakt dat we merkten dat de uitingen van tóen zeker geen emotionele bevliegingen waren, maar dat het geloof zich bij deze mensen – ook jongeren – verdiept heeft. We zien dat ook bij onze eigen kinderen terug. Nieuw dit jaar was het feit dat we samen met Judith, Jesse en nog wat mensen een aantal keren de samenzang konden begeleiden met een combo. Naast de Bijbel heeft muziek absoluut onze passie en het is geweldig dat de kinderen daarin ook al jong hun plaats kunnen innemen.

Wie de weblogs al een poos heeft gevolgd, weet dat we onszelf al langere tijd afvragen wat onze rol mag zijn in onze stad Gouda. Heel lang leek het zo te blijven dat de we het meeste van onze energie besteden aan het werk in Gods koninkrijk buiten de stad; op diverse plaatsen in het land. Op dit moment ziet het plaatje er echter een tikkeltje anders uit. Tijdens de zomervakantie heeft zich een nieuwe groep mensen – 9 stuks – uit Gouda en omstreken aangemeld voor de cursus Schatgraven en we zullen daarmee volgende week bij ons thuis starten. We hebben nog even overwogen om het ergens in een zaaltje te doen, maar het is tot op nog toe niet gelukt om een geschikte ruimte te vinden. Dan blijft ons oude vertrouwde huis dus over en gaan we er weer ons best voor doen om iedereen rond 1 tafel te krijgen. We hebben gisterenavond geoefend en er kunnen 11 mensen aan tafel zitten (zolang ze maar blijven zitten J ) en ‘in geval van nood’ zelfs 13. Haha, we gaan het beleven. Nu dus twee kringen in ons huis (anderhalf jaar geleden is er ook een gestart). Gelukkig ziet het er naar uit dat we het goed kunnen combineren met ons gezin, dus we zijn hier erg blij om. Binnenkort mogen we ook twee keer een lezing houden in Gouda rondom de thematiek van geloofsopvoeding. We horen van veel jonge mensen in Gouda die op zoek zijn naar het leven met de Heere en het is ons gebed of Hij ons wil laten zien wat we hierin kunnen betekenen. Goede vrienden van ons komen ook op een steenworp afstand van ons wonen en ook dat zal ongetwijfeld weer tot een bepaalde invulling van tijd leiden. We hadden een paar maanden geleden niet kunnen vermoeden dat het zo zou gaan. Onderwijl raast het werk ook door, dus dit alles vraagt om goede keuzes. Maar we weten dat de Heere ons hierbij zal helpen.

Met de aanmeldingen voor de Startconferentie loopt het dit jaar storm. De wachtlijst is al weer actief. En het is nog maar augustus! Moeten we dan de volgende keer toch naar een groter oord? De tijd zal het leren. Het mooie is dat er deze keer veel jonge mannen mee willen. Jarenlang lieten ze de vrouwen voor gaan, maar nu zijn er ook veel jonge broeders die graag meer onderwijs willen krijgen. Fijn om naar uit te kijken!

We willen jullie vragen om ons ook in jullie voorbede mee te nemen. We voelen ons bemoedigd en krachtig, maar ook wij staan in de strijd van het leven. Zoals bij iedereen het geval is, hebben ook wij onze zorgen en komen we steeds weer voor keuzes te staan. Een belangrijk punt voor ons blijft het maken van juiste keuzes. Wat plaatst de Heere – naast ons gezin – op onze weg? Waar mogen we ‘ja’ zeggen? Hoeveel tijd mogen we nemen voor ontspanning? Willen jullie hiervoor meebidden? Ontvang onze hartelijke groet!

 

25 april 2011

De Heere is waarlijk opgestaan!’ Na een lange periode van hard werken mogen we als gezin weer twee weken genieten van vakantie. De agenda liep dit voorjaar best vol met allerlei spreekbeurten en bijbelstudies. Inmiddels liggen er al weer veel mooie bijeenkomsten achter ons en kunnen we onszelf zo langzamerhand gaan voorbereiden op de zomerperiode. Ondanks alle omstandigheden kunnen we jullie zeggen dat we zeer dankbaar zijn voor wat de Heere ons allemaal geeft en te doen geeft. We willen graag beschikbaar zijn voor Hem en geloven ook dat Hij het ons steeds weer zal laten zien wat de weg is. Alles wat ik vandaag graag verder nog wil zeggen, heb ik samengevat in een artikel met de titel ‘Leven na de dood’. Gisterenavond, op de paaszondag, mocht ik op een JV spreken over de realiteit van het kruis; over de oplossing die de Heere Jezus tot stand heeft gebracht voor ons zondeprobleem. De hele dag voelde ik mezelf lichamelijk zwak, in tegenstelling tot zaterdag en vandaag, maar toen ik daar begon te spreken viel dat gevoel van me af. De Heere heeft me geholpen om vrijmoedig en helder te spreken over de oplossing die de Heere Jezus ons biedt voor onze schuld en zondeverslaving. Deze gang van zaken bevestigt voor ons weer des te meer dat we het strijdterrein betreden als we mensen mogen wijzen op de waarheid van Gods Woord. De satan heeft vele manieren uitgedokterd om ook christenen mee zoet te houden, zodat ze niet gaan leven uit de volheid van wat ze in Christus ontvangen hebben. Pas als ze dat wel gaan doen, worden ze gevaarlijk voor hem, omdat ze dan levende getuigen worden van de levende Christus. De ervaring van gisteren gaf me vandaag zoveel gedachten en energie, dat ik besloten heb om het op papier te zetten. Nu ik daarmee klaar ben, merk ik dat het goed is geweest. Het is mijn gebed dat het jullie allen zal aanvuren om te leven vanuit de opstanding van Christus Jezus. Laten we voor elkaar bidden en elkaar bemoedigen en vermanen als we elkaar ontmoeten. Staand in onze positie ten opzichte van God en elkaar, als gemeente van Christus, met Christus als Hoofd boven ons, heeft de satan geen schijn van kans om het getuigenis te verzwakken. Ontvang onze hartelijke groet!

 

Begin januari 2011

Beste vrienden en andere lezers van onze website,

 

Aan het einde van deze korte vakantie kunnen we niet anders dan dankbaar zijn. Eerst was er de Startconferentie met veel ruimte voor Gods Woord en veel zegen voor ons allen en daarna konden we lekker ontspannen met onze kinderen en hebben we weer onze families kunnen bezoeken. We hopen de opgedane energie weer volop te kunnen gebruiken in de komende tijd.

Gisteren waren we bij de notaris om ons testament officieel te maken met onze handtekeningen. Een vreemde handeling, zo midden in het leven, met vier gezonde kinderen om je heen en ook zelf zonder noemenswaardige gebreken. Maar toch belangrijk om geregeld te hebben. Het raakte ons dat zo’n testament helemaal toegesneden lijkt te zijn op het voorkomen dat ‘de verkeerde mensen’ er vroeg of laat met jouw geld van door gaan. Hardvochtige kinderen, inhalige schoonzonen en schoondochters en op geld beluste partners na scheiding of overlijden … de notaris leek er al aardig aan gewend te zijn. Op deze twee mensen, die duidelijk lieten merken dat ze nog geloofden in trouw voor het leven en in kinderen die in het spoor van hun ouders verder willen gaan, leek hij wat meewarig te reageren. …De praktijk is helaas anders… Tja, wie zal het tegenspreken. Wij niet, zij het met pijn in ons hart, omdat de zonde zoveel schade aanricht in mensenlevens en relaties en omdat God zo enorm de dupe is en blijft van de verkeerde keuzes die gemaakt worden. Góede relaties echter kunnen zo’n mooi voorbeeld zijn van de relatie tussen God en mens. En juist daarom liggen ze onder vuur. Nu we het weer zo scherp beseffen wat er gaande is, weten we weer goed wat ons te doen staat: dicht bij de Heere blijven, blijven investeren in ons eigen gezin en van het goede wat God ons daarin geeft en ook daarvan blijven uitdelen aan de mensen om ons heen. Het is zo belangrijk dat we elkaar – als kinderen, als ouders, als gezinnen, als christenen – bemoedigen en elkaar in woord en daad blijven wijzen op de Bron waarin wij alles kunnen vinden wat nodig is voor dit leven en het vervolg daarvan in Gods heerlijkheid.

We hopen nog jarenlang beschikbaar te zijn voor onze kinderen en al het werk wat de Heere ons verder te doen geeft. We weten dat ons leven in Gods handen ligt en hebben door de tijd heen genoeg van Zijn zorg gezien, om te weten dat God Zijn Woord houdt. ‘Wat de toekomst brengen moge, mij geleidt des Heeren hand…’ Dat is ook weer een zegen die het kennen van de Heere met zich meebrengt, dat het genoeg voor je kan zijn dat je weet dat het alles in Zijn handen is. ‘Ons leven is met Christus verborgen in God…’ (Kol.3:3). Het is een zekerheid die absoluut niet overeenstemt met alles wat er op ons af komt en met alles wat er voor onze aarde en de mensheid te verwachten is. Het is onze hartenwens dat jullie allen de Heere Jezus Christus ook zo mogen kennen: als de Rots van je leven. Het gedrag van mensen om je heen – zelfs dat van christenen – kan je verwarren en je vragen over God doen toenemen, maar als we in geloof tot Hem gaan, ervaren we dat niets zo zeker is dan alles wat God ons in Zijn Woord belooft. We hopen dat wij en vele andere christenen, een levend voorbeeld voor je mogen zijn in het leven met God. Mocht dat in ons leven anders gaan, kaart het dan ook gewoon aan. Spreek ons aan met de zelfde boodschap die wij ook regelmatig benadrukken: ‘Laten we elkaar vermanen en opbouwen’.

Er zullen vandaag en morgen weer veel goede voornemens bedacht en uitgesproken worden. Helaas zullen veel van die voornemens nooit in praktijk gebracht worden. Vergeef het me dat ik je die illusie wellicht ontneem… Maar is het niet zo? Misschien is de grootste oorzaak daarvan wel dat we onszelf gewoon meenemen in 2011. Het idee dat ik mezelf weer gewoon meeneem is niet mijn meest opwekkende gedachte. Maar genoeg inleidende woorden … er is hoop, voor mij en voor jullie allen en daar wil ik liever even je aandacht voor vragen. Mocht je namelijk behoefte hebben aan het formuleren van een voornemen wat al bij velen tot een prachtige uitwerking heeft geleid, overweeg dan of het volgende voornemen iets voor je is: ‘Want ik had mij voorgenomen niets onder u te weten dan Jezus Christus en die gekruisigd’ (1Kor.2:2). Met dit voornemen ging de apostel Paulus destijds naar de stad Korinthe toe, een omgeving waar het zaad van Gods Woord weinig kans leek te hebben (Hand.18). Er was tegenstand van alle kanten. Paulus wist evenwel wat de boodschap van het Kruis waard was, in zijn eigen leven en in dat van anderen die de Heere Jezus hadden aangenomen en daarom was hij bij voorbaat bereid om er alles voor te trotseren. De boodschap van het Kruis was en is nog steeds een dwaasheid voor de wijzen van deze wereld en een ergernis voor de religieuze mensen van deze wereld die het Kruis niet willen erkennen. Het Kruis is ook slecht nieuws voor ons ik, omdat het de schijnwerper richt op slechts 1 Persoon: de gekruisigde Christus. Alle eer voor Hem! Hij alleen ‘is ons geworden: wijsheid van God, gerechtigheid, heiliging en verlossing’ (1Kor.1:30). Bij het Kruis is mijn schuld verdwenen en de macht van de zonde in mijn leven gebroken. Het Kruis biedt de enige mogelijkheid om een leven te gaan leiden tot Gods eer. Als Paulus jaren later een brief schrijft aan de christenen in Korinthe, vertelt hij hen over het voornemen wat hij destijds had toen hij bij hen kwam, om alleen de gekruisigde Heere centraal te stellen. En de reden dat hij dit in hun herinnering kan brengen en ook nog steeds vol vuur over dezelfde boodschap kan spreken (lees 1Kor.1-2), is dat hij dit voornemen toen ook in praktijk heeft kunnen brengen. Dat is voor iedere lezer van zijn brief duidelijk en daarom is ook het vervolgonderwijs wat hij hen in zijn brieven geeft geloofwaardig. Paulus is een leesbare brief van Christus geworden; een man van woorden en daden. En dát getuigenis is wat de wereld ook vandaag de dag zo nodig heeft. Vandaar de suggestie om dit voornemen ook tot het onze te maken. Heeft dit voornemen meer kans van slagen dan het voornemen om minder snoep te eten of beter je rommel op te ruimen? Absoluut zeker, omdat in het Kruis alle kracht beschikbaar is voor jou en mij om elke hobbel te nemen die we tegen gaan komen. Buiten Christus is er geen kracht en zijn onze goedbedoelde voornemens voorbestemd om te falen. In Christus is er alle kracht en vreugde en zijn we voorbestemd om heilig voor God te leven, tot lof van Zijn heerlijkheid (Ef.1:4-6). Wie dit voornemen van Paulus tot het zijne of hare maakt, overschat zichzelf bepaald niet, maar heeft juist begrepen hoe zwak en klein wij mensen zijn; we hebben onze goede voornemens al zo vaak de mist in zien gaan, dat we ons willen vastklemmen aan Jezus Christus alleen. Hij geeft echte vreugde en vervulling in ons leven; Hij helpt ons om voorbij te gaan aan de beperkingen die ons ik met zich meebrengt. Hij kan de mensen met wie we om zullen gaan zo iets laten zien van Zijn genade; Hij geeft betrouwbare hoop voor de toekomst! Het is ons verlangen om dit voornemen van Paulus (opnieuw) tot het onze te maken voor het komende jaar en daarna. Doe je met ons mee? Bid je dan ook met ons mee? Wat waar goud gedolven wordt, zijn ook kapers op de kust. Waar God bouwt, bouwt ook de satan. Maar Jezus Christus is Overwinnaar!!!

 

Een hartelijke groet van het HemelsBrood-team: Bastin, Colinda, Judith, Jesse, Jaël, Jerusha.